| Model | : Convair B-36 H/ Rb-36 "Peace maker" |
| Merk | : Revell kitno. 04632 |
| Schaal | : 1/72 |
NIEUW MODEL: Nee, heruitgave van Monogram, die het model voor het eerst in 1980 uitgaf. Het model is uitgevoerd in een makkelijk te bewerken zilver plastic heeft opliggende paneellijnen. Met een lengte van 70,8 cm en een spanwijdte van 97,4 cm is dit zeker een indrukwekkend model.
GESCHIKT VOOR: Door de grootte van het model niet echt voor de beginner.
AANTAL ONDERDELEN: 150, waarvan 7 doorzichtig, verdeeld over 7 rekken en 2 losse romphelften. Dit alles verpakt in een grote doos van 60x42x11,5 cm met een normaal deksel (dus geen zijflappen). De rekken zitten verpakt in plastic zakken, met de doorzichtige delen apart verpakt in een plastic zakje. De romphelften liggen los, overdwars in de doos (ze passen er dan precies in).
VERSIES: er zijn twee versies mogelijk. Eerst een Convair B-36 H-5-CF van het 98ste Bomber Squadron, 11e Bomber Wing (H) van Carswell AFB (nu Fort Worth) in Texas uit juni 1952 in een ongeschilderde uitvoering. De tweede versie is een Convair RB-36 F-5-CF van het 72ste Strategische Verkennings Wing (H) op Ramsey AFB, Puerto Rico uit 1955, ook in metaal maar met een witte onderzijde.
GELIJKENIS. Het model is eigenlijke een hybride model met de specifieke kenmerken van zowel een B-36 H als een RB-36 F/H. Zo zijn voor een H-versie (zowel B als RB) de dubbele BWK-stations aanwezig, maar heeft het model verder de uiterlijke kenmerken van een RB-36 (één bommenruim, cameraven-sters en ECM-antennes). Het model komt het dichtst in de buurt van een RB-36F, door de tweede stoel voor de boordwerktuigkundige weg te laten, of een RB-36H, door de ECM-antennes naar achter te verplaatsten en een extra bommenruim in te graveren. Om een accurate B-36 H te bouwen dient het bommenruim dicht gemaakt te worden en twee nieuwe ingegraveerd te worden (of nieuwe maken als je ze open wil zetten). Qua afmetingen en gelijkenis is het een typisch Monogram model waar niets op aan te merken is.
DE CONSTRUCTIE VAN HET MODEL: Zoals bij veel modellen wordt er begonnen
met het assembleren van het cockpitgedeelte. Het cockpitgedeelte bestaat
uit een onder- en een boven-vloer, die in de eerste tien stappen in elkaar
gezet worden. De liefhebber kan zich hierin nog aardig uitleven omdat het
interieur enigszins spaarzaam is uitgevoerd. Of hier dan nog veel van te
zien is door de neuskoepel, is de vraag, maar je weet dat het er in zit.
Het is mogelijk om het neuswiel, welke volgens de bouwbeschrijving
in stap 3 moet worden gemonteerd, later te bevestigen door het korter maken
van de bevestigingspen. Door hem, in de samengestelde romp wat schuin er
in te steken en te draaien, klikt hij op zijn plaats.
Ook de stoelen, stuurknuppels en de instrumentenpanelen van de vliegers
en boordwerktuigkundigen (stap 4 en 6 t/m 10) kunnen het beste tot later
worden bewaard, omdat ze nog al boven de romp uitsteken en door de grootte
van de romp, en het vele handelen dat nodig is, ze makkelijk beschadigen.
Door de grote "broeikas" bovenop de kist is dit nog tot op het laatste
moment goed bereikbaar. Mocht je een RB-36F willen bouwen dan dient het
tweede bevestigingspunt (de schuinstaande) voor de stoel van de tweede
boordwerktuigkundige verwijderd te worden.
De neuskanonnen uit stap 11 en 12 kunnen het best vastgelijmd worden.
Op de grond staan ze altijd in het midden en naar onder gericht. Op die
manier is ook de romp het makkelijkst dicht te maken.
De vizieren uit stap 13 zijn wat lastiger te monteren. Doordat de romp
rond is en de vizieren in een platte ring zitten hebben ze maar weinig
contac-toppervlak. Let er wel op dat de vizieren goed rechtop staan.
In stap 16 worden de onder- en bovenvloer in de romp bevestigd. Ik heb
de bovenvloer los laten zitten en pas na het lijmen van de romp deze met
de zijkanten en aan de neus vastgezet. Hierdoor is het mogelijk deze vloer
er netjes recht en goed passend in te lijmen.
Stap 17 en 18 evenals stap 20 t/m 22 zijn bedoeld voor een RB-36F.
Dit zijn namelijk de foto-flits bommen die allen bij deze versie van toepassing
zijn. Voor een B-36H is het wel wenselijk de rompspanten 77 en 78 uit stap
19 erin te lijmen, omdat deze de nodige steun geven aan de lange romp.
Tevens is dit het beste moment om de bomdeuren in de romp te lijmen indien
deze gesloten worden. Met wat plastic strip zijn deze redelijk vlak in
te bouwen. In stap 21 staat aangegeven dat deze stap voor een B-36H geldt.
Deze stap is echter specifiek voor een RB-36F bedoeld.
De openingen van de staartkanonnen in stap 25 dienen met een stukje
plasticard dicht gemaakt te worden. De kanonnen later monteren is niet
mogelijk omdat deze door de romp worden omsloten. Ze braken later bij mij
dus ook af, en heb ze vervangen door kleine roestvrijstalen-buisjes van
Minimeca.
Nadat alles in een van de romphelften is gemonteerd, kan deze samengebouwd
worden. Het is het beste om de vleugelligger los tussen de romphelften
te monteren, zodat deze nog een beetje kan bewegen als de vleugels aan
de romp worden gezet. Helaas was er bij de bomdeuren nogal een redelijke
hoeveel-heid plamuur nodig om deze mooi recht en rond te maken. Om een
correcte B-36H te maken dienen de cameravensters in de romp verwijderd
te worden, de plaatsen voor de camera luiken (nr 18 uit stap 56) opgevuld
te worden en twee grote bommenruimen gemaakt te worden. Aangezien grote
delen hierdoor al glad geschuurd waren werd besloten om alle paneellijnen
in te krassen. Dit heeft ongeveer anderhalve week geduurd voordat alles
klaar was.
Voor de detaillisten zijn in de tip van het kielvalk nog aan iedere
zijde de uitlaatopeningen voor de hete lucht van de ontijzing voor het
kielvlak te maken.
In de bouwbeschrijving worden de propellernaven met een deel van de
spinner eerst in de vleugel gelijmd, de vleugeldelen op elkaar gelijmd
en als allerlaatste de propellers er op gelijmd. Het is beter om de propellers
als compleet geheel te maken en ze in zijn geheel, dus naaf (stap 31) en
propeller (stap 58) tezamen als laatste in de vleugel te plaatsen. Dit
is mogelijk door de bevestigingspunten in de vleugel open te maken, en
de naaf zodanig aan te passen dat deze door de opening past en in de bevestigings-punten
vastklemt. Ook dient de wielruimte dichtgemaakt te worden met wat plasticard
en strip om een erge inkijk in de vleugel te voorkomen. Vergeet niet een
plaatje achter de opening van de steun voor de straalmotoren te maken,
omdat deze anders bijna geen steun heeft en in de vleugel kan verdwijnen.
Als de vleugelhelften zijn samengebouwd, dient de vleugelvoorrand bij
de luchtinlaten rond gemaakt te worden. Het bevestigen van het hoofdlandings-gestel
en de straalmotoren (stap 36 t/m 46) kan ook het beste tot het laatste
bewaard worden. Deze kunnen allen als compleet geheel gemonteerd worden.
De straalmotoren (stap 44) kunnen nog verder gedetailleerd worden door
de landingslichten aan te brengen met behulp van een stuk doorzichtig plastic,
dit in de vorm te vijlen/schuren en te polijsten, zodat het weer helder
is en het maken van aparte uitlaten van koperpijp. De bevestiging van de
vleugels aan de romp was een vrijwel perfecte aansluiting, evenals bij
de rest van de kit.
Nu kunnen glaswerk (stap 55) en de straalmotoren geplaatst worden.
Ook dit is een prima passing in het geheel. Let wel op bij loshalen van
de koepels voor de vizieren (nr 97), deze zitten met een brede rand vast
aan de rekjes en kunnen het beste voorzich-tig losgezaagd en afgewerkt
worden. Het nummer van de neuskoepel is niet goed aangeven in de bouwbeschrijving,
deze moet 96 zijn in plaats van 86 zoals aangegeven.
Aangezien het origineel altijd in een natuurlijke metaalkleur heeft
gevlogen, heb ik besloten om op dit toestel eens Alclad te gebruiken. Als
erste werd het glaswerk afgeplakt met behulp van een setje Black Magic
canopy masks, welke verbazingwekkend goed pasten op de cockpit kap, neuskoepel
en vizierkoepels. Daarna werd het gehele model zwart gespoten met Humrol
glanzend zwart. Hier was een compleet blikje voor nodig. Er wordt
geadviseerd met acryl-verf te werken maar dit ging ook goed. Als eerste
werd begonnen met Alclad magnesium. Het toestel wordt niet voor niets de
"Magnesium Overcast" genoemd. Hierna werden diverse delen gespoten met
o.a. White Aluminium, Duraluminium, Dark Aluminium. Dit kon allemaal direct
na elkaar gebeuren doordat de Alclad zeer snel droogt en direct afgeplakt
kan worden met blauwe Scotch Magic tape.
Als laatste kunnen de details (antennedraden), landingsgestel en propellers
aangebracht worden. Een extra detail dat aangebracht kan worden zijn de
zogenaamde air-plugs bij de motoren die de koeling regelen. Op het model
zijn ze meegegoten met de vleugel, maar door dit af te vijlen en te vervangen
door een stukje koperpijp kan hier een realistische voostelling van worden
gemaakt.
Blijven allen de decals nog over. Dit is een groot vel met complete
stencilling en strepen voor boven op de vleugels en romp. De decals zijn
van de bekende Revell kwaliteit en laten zich eenvoudig aanbrengen met
een beetje Micro-sol.
CONCLUSIE: Het is goed om te zien dat Revell het heeft aangedurfd om dit model uit te brengen nadat het lange tijd niet verkrijgbaar is geweest. Door de redelijk goede passing is het een leuk model om te bouwen, en de decals zijn een grote verbetering over de oude Monogram uitgave.
REFERENTIES:
Met dank aan Revell voor het beschikbaar stellen van dit model.
Reviewer: Michel Heuveling
© Copyright 2003 IPMS - The Netherlands, All Rights Reserved.