De Fujimi kitjes zijn ongetwijfeld de mooiste weergaven op schaal 1/72 in kitvorm van de A-4, maar helaas ook de duursten. 

A-4C 

Deze kit wordt beschouwd als ‘de moeder van alle 1/72 A-4C kits. En terecht. Na enig checken met mijn documentatie kwam ik toch nog op een aantal punten ter verbetering: 

- Schuur de bobbel op de neus voor de voorruit weg, die hoort daar niet. Die is er pas vanaf de A-4E.
- Vervang eventueel de hoofdwielen door de white metal set met de juiste, kleinere diameter. 
- Verplaats evt. de deling van de rolroeren en flaps een mm. naar binnen.
- Verkort de ophang rails van de slats ong. een mm. omdat de slats anders in open stand te dicht op de droptanks komen. 

De bouw is ietsje moeilijker dan bij andere kits van de A-4 omdat Fujimi de matrijzen voor meerdere types wilde gebruiken. De neussectie wordt daarom los geleverd en dit onderdeel gaat door tot achter de inlaten. Dat betekent dat je de neussectie, de rest van de romp en de vleugels in een keer aan elkaar moet lijmen. Dat vereist wat schuiven met de onderdelen tot ze goed staan t.o.v. elkaar. Voor het leuke effect, en de geleverde nummer transfers, heb ik de flaps losgesneden om ze later geopend aan te kunnen brengen. 

De cockpitkap wordt geleverd in een open en gesloten versie. Als je zelf niet hoeft te zagen is het natuurlijk leuk om de kap open te zetten. Er zijn echter geen aanwijzingen in de handleiding hoe dat dan bevestigd moet worden. Omdat ik ook geen goede documentatie kon vinden over de echte scharnieren heb ik een twee mm. breed plasticard steuntje gemaakt en dat aan de stroomlijnkap gelijmd. Op foto’s is te zien dat bij een geopende kap er twee afdekplaatjes van de scharnieren mee omhoog komen. Van heel dun plasticard heb ik die ook gemaakt. Om het geheel nog meer te verfraaien, en omdat het wat stevigte geeft aan de geopende kap, heb ik een cockitkapbeveiligingssteun gemaakt van plasticrod. 

De ophangpunten van de wieldeuren zijn erg klein, ik lijm daarom altijd een paar kleine stripjes plasticard aan de binnenkant van de wielkasten. Heb je een hoop gemak van bij het aanbrengen van de deuren.

De cockpit heb ik verfraaid met wat dry brushen van alumunium en stoelriemen van het bekende wijnflesdop materiaal. 

De beschildering is standaard voor die periode met gull grey boven en wit onder. Denk eraan dat de bovenkant van de flaps grijs is, die van de rolroeren wit. Ik bevestig de pylons altijd eerst aan de droptanks zodat ik een houvast heb bij het schilderen. De binnenkanten van flaps, slats en remkleppen zijn rood evenals de randen van de wieldeuren 

Alles wordt eerst wit gespoten en daarna afgeplakt en de grijze delen gespoten Dan een paar lagen Future of Johnson Klear en de transfers kunnen aangebracht worden. Het bijgeleverde transfer voor de "spirits" is maar een voorbeeld van de fraaie beschilderingen die mogelijk zijn met de set in de kit en die van Super/Micro Scale. Ik koos voor de transfers van de kit omdat ik de Fujimi transfers wilde proberen. Deze Skyhawk vloog bij VA-76 die de leuze ‘Spirit of 76’ als squadronmotto gebruikte. Afgekort werd dat de Spirits. Verder schoot een van deze toestellen met ongeleide raketten een MiG-17 neer die voor hem langs vloog en dat vond ik wel curieus. Vooral omdat ik een een Aggressor met gesimuleerd MiG-17 silhouet wil bouwen.

Neemt niet weg dat ik al die andere fraaie kisten ook wel zou willen bouwen!  Een ludiek grapje is nog de verschoven punt van de witte ster op de neus aan de linkerkant. Kennelijk heeft iemand het inspectieluik verkeerd gemonteerd. Al deze zaken zijn goed te zien op een foto van dit toestel in het Bunrin Do Nr. 31 boekje. 
De transfers voegen zich mooi op het model behalve waar de ster en de letters AG de spoilers overlappen. Daar heb ik ze weggesneden en aangevuld met verf . 

Op een foto is ook  te zien dat het toestel redelijk verweerd was. Dus na het met Humbrol flat cote  spuiten van de grijze bovenkant begon ik met mijn in wateroplosbare olieverf de uitlaatsporen van de motor op de rompzijkanten te schilderen. Dat ging niet goed omdat bleek dat deze verf de onderliggende Humbrol matverf oploste. 

LES: probeer die dingen altijd uit op iets waar het geen gevaar kan! Zorg altijd dat je wheatheringverf van een andere soort is dan die waar het opkomt. Dus terpentine basis verf op acryl of waterbasis verf op terpentine basis verf. Ik ben  na deze ervaring overgestapt op gewone waterverf uit een tubetje. Je brengt het met een plat kwastje ruim aan en wanneer het droog is veeg je het er met een vochtige doek af, waarbij dan de relieflijnen opgevuld blijven. Bij deze prachtig gegraveerde kit doe je jezelf tekort als je het niet doet! Je kunt ook de wielstijlen vol laten lopen en daarna weer afvegen, maakt deze heel mooi gedetaileerde stijlen erg levensecht. 

Nog twee kleine tips: Op de bovenkant van de droptanks zit een zwart geverfde vuldop. Omdat er geen transfer van is heb ik dat geverfd m.b.v een in de verf gedoopt stukje plasticrod die ik als een stempel op de tank heb gedrukt. Gaf een perfect ronde stip. Aan de binnenkant van de inlaat loopt de rode waarschuwingsstreep door, maak die van een stukje rood transferstrip, veel eenvoudiger dan schilderen! 

Na alles geassembleerd te hebben resten nog de de sensors op de neus en de ruitenwisser die je van heel fijn draad maakt. Als dit goed gelukt is weet je dat nog niet aan een bril toe bent of nog geen nieuwe hoeft te bestellen! 

Tenslotte: Scale Aviation Modeller International October 2001 
beschrijft een ombouw van de Fujimi C naar een prototype. 

Van Fujimi is er ook de A-4 "super F" versie 

Bovenop de staart zit een speciale pod, ook wel een "Frankfurter " genoemd. 

Deze kit werd als A-4E gebouwd door Meindert de Vreeze zonder de avionica bult 

Weer een iets andere Fujimi doos met de A-4E/F en wel in Agressor uitvoering. 
Zoals reeds gezegd: De Fujimi serie is de mooiste 1/72 kit hoewel de hoofdwielen wel 2 mm te groot zijn.  Agressors vliegen met slats vast gemonteerd dus zonde van de aparte slats in deze dure kit..... 

Zoals reeds gezegd: Dit is de mooiste Skyhawk kit hoewel de hoofdwielen wel 2 mm te groot zijn. Vervang deze dus. Het grootste voordeel van deze kit is dat de slats in open stand gezet kunnen worden. Verder is de rompneus een apart onderdeel (uitwisselbaar met die van eenzitter) en wordt er een heel mooi luchtinlaatkanaal in het rompachterstuk geleverd. De wielstijlen , met name die voor het neuswiel is mooi gedetailleerd, zelfs de dunne extra telescoopstang ontbreekt niet. De cockpit is ook mooi gedetailleerd waarbij de kap open gemonteerd kan worden. Dit kan overigens ook bij de A-4C eenzitter uitvoering. 

De oppervlakte detaillering is heel fijntjes ingegraveerd. Er kan met de transfers uit twee zeer kleurrijke kisten gekozen worden. Tevens zijn er transfers voor een wat gewonere MARINES versie en een Israelische. Deze laatste heeft volgens de geleverde tekening een verlengde uitlaatpijp (beperkt de schade bij het "ontvangen" van een Stinger) hoewel die langere uitlaatpijp niet in de kit zit. 

Ik heb de kleurrijke ‘500’ gebouwd. 

Ten eerste vond ik in het japanse Famous Airplanes of the world nr 31 van november 1972 een goede referentie foto. Maar het belangrijkste argument was dat de tweede mooie kist een staartbeschildering heeft waarbij het transfer doorloopt over de versterkingsribben op het kielvlak. Ik geloofde niet dat dit transfer goed aan te brengen is. Overigens bleek bij het opbrengen van de transfers voor de groene vleugeltips dat het transfer wel behangpapier leek en zich niet voegde over de spoilers. Ik heb dit opgelost door het groen zelf te mengen en te gaan schilderen waarbij ik de zwarte biezen om het groen van Scalemaster decalstrip heb gemaakt. De kleur komt redelijk overeen met donker sapgroen. 

De punten en staartvlakken van de droptanks en de rompneus konden al schilderend meegenomen worden. De groene kleur heb ik gemengd van Humbrol geel en blauw, maar misschien is de juiste tint te koop voor automodellen.Vanwege de mooie cockpitdetaillering (alleen de schietstoel handgrepen heb ik toegevoegd) besloot ik om de kap open te zetten. Op alle foto’s worden dan de ogen van de kapvergrendeling zichtbaar. In een vlaag van overmoed wilde ik die zelf maken. Na veel experimenteren heb ik kleine rechthoekjes dun doorzichtig verpakkingsmateriaal (van een tandenborstel) onderlangs de rand van de kap gelijmd. Dit zwart geschilderd en daarna de ogen gesimuleerd door het zwart waar nodig weg te krabben. Oogt goed. Natuurlijk ontdekte ik toen een geetst setje van de haken en ogen! Verder heb ik van wijnflesdop aluminium twee achteruitkijkspiegels gemaakt en na veel tobben op de goede plaats gekregen. Ogentest! 

De TA-4J  Fujimi kit is ook uitgekomen als een OA-4M: 

Het is een forward air controller versie; de kit is zelfde als boven beschreven voor de tweezitter en veel beter dan de Hasegawa kit. Fijne slats etcetera. Er zit de avionics bult op de romp en de diverse piefjes en pafjes op het model. De decals zijn echter wat scheef geprint bij mijn exemplaar. 

Gebouwde OA-4M van Fujimi van Meindert de Vreeze

Naar pagina (6)..